Laik bir ülkede ezan okunur mu?

Bütün Dünya dergisinin 1 Şubat 2019 sayısında Atatürk ve Türkçe İbadet adlı bir yazı var. A. Erdem Akyüz imzalı bu yazıda, anladığım kadar, ibadetin Türkçe yapılmasının ve ezanın Türkçe okunmasının iyi olacağı söyleniyor. Fakat ben buna katılmıyorum. Bir kere ezan ibadet değildir. Yazıda ezanın “duyuru” olduğu ve namaz vaktini duyurduğunu ve namaza çağrı olduğu tanımı kabul ediliyor. Bu gerçekçi bir tanım değil. Türkiye’de ezanı duyup da namaza giden insan sayısı sıfıra yakındır. Bir kere büyük çoğunluk ezanı duymamaktadır bile. Bunu herkes gözlemleyebilir. İstanbul’da Beşiktaş’ta ezan okunduğunda etrafınıza bir bakın. Ezan kimsenin umurunda değildir. Namaz kılmak isteyenler de zaten namaz vaktini bilirler ve ezandan önce camiye gidip abdest alırlar ve avluda veya camide namaz vaktini beklerler. Ezanın namaza çağırmak gibi bir işlevi kalmamıştır. Günümüzde ezan sadece bir semboldür. Neyin sembolüdür? Devletinin dinin sembolüdür. Türkiye’de laikliğin olmadığının sembolüdür. Devlet kendi camisinden, maaşlı memuru tarafından Arapça bir metni günde beş defa ahaliye dayatmaktadır. Yani konu ezan Arapça mı okunmalıdır, yoksa Türkçe mi okunmalıdır konusu değildir. Eğer laik bir ülke isek ezan okunmamalıdır. Din kamu alanından kaldırılmalıdır. Din şahıslara ait olmalıdır. Devletin dini olmamalıdır. Devlet kamu alanlarında halkına hiç bir dini dayatmamalıdır. Devlet din işlerinden çıkmalıdır.

Peki devletin din işlerinden çıkması ve dinin özel hayatın bir parçası olduğunu kabul etmesi ve ezan okutmaması Türkiye Cumhuriyetinin geleceğinde olabilecek şeyler midir? Tabii ki hayır. Böyle bir şey düşünülemez bile. Kimse duymadığı halde devlet ezan okutmaya devam edecektir.

Notlar:

— Devlet din işlerinden çıkabilse bütün gücünü devlet işlerine ayırabileceği için sanayide patlama yapabilecektir. Bunun örneğini Güney Kore’de gördük.

— Suadiye’de ezan okunuyor ama kimse duymuyor.

Şeriat Medeni Kanun’a karşı

Daha doğrusu şöyle değil mi:

[Kuran’a] göre kadının şahitliği ve miras hakkı yarımdır. Kadınların seçme ve seçilme hakkı yoktur. Koca isterse kadını dövebilir. Kadın tek başına sokağa çıkamaz. Hacca bile gidemez. İşte bu nedenle laikliğin önemini bilelim! #5AralıkDünyaKadınHaklarıGünü kutlu olsun!

Bunları söyleyen Şeriat değil, Kuran. Şeriat, Kuran’anın dediklerinin bir hukuk sistemi haline getirilmiş halidir. Medeni kanuna göre kadın ve erkek kanun karşısında eşittir. Kuran ve Şeriata göre kadın ve erkek kanun karşısında eşit değildir. İlahiyatçıların görevi bu çelişkiyi Kuran’a inananları ve Medeni Kanuna inananları incitmeden açıklamaktır. Ne şiş yansın ne kebap. Hem laik olalım hem de Kuran kanunlarını uygulayalım diyor… Ama nasıl olacak bu? Olamaz. İşte günümüzdeki gibi hibrid bir din çıkar ortaya.

***

Ama asıl dikkatimi çeken, insanların artık doğa kanunlarına göre yani doğasına uygun olarak yaşamadığı, yaşayamadığı ve yaşamak istemediği. İnsanın bu dünyadan geçişi Tüzel Varlıkların yazdığı kurallara ve kanunlara göre oluyor. İnsanlar Tüzel Varlıkların koyduğu kurallara göre yaşayıp ölüyor. Zaten çoğu insanın seçim yapma hakkı yok. Doğduğu topraklarda geçerli kanunlara uymak zorunda. Kimse kendi kanunlarını tanımlayıp onlara göre yaşamayı seçemez. Şeriat varsa şeriata göre, medeni kanun varsa medeni kanuna göre yaşamak zorunda. Doğaya kaçmak isteyenler de olabiliyor. Onlar da hep başarısız oluyorlar çünkü onlar çoktan doğaya ve kendilerine yabancılaşmış insanlar olmuşlar. Zaten toplum kendi kurallarına uymayanları dışlıyor.

***

İnsanın uyması gerektiği kanunları yazan da Tüzel Varlık olduğuna göre insanların efendisinin Tüzel Varlıklar olduğunu söyleyebiliriz.

***

Dini kitaplar da Tüzel Varlıkların malı olduklarına göre din denen şeyin amacı da insanları Tüzel Varlıkların istediği gibi yaşayan köleler olmasını sağlamaktır. Din egemen güçlerin insanlarını yönlendirmek için kullandıkları etkili bir araçtan başka bir şey değildir. Tüzel Varlık insanlarını yönlendirmek için onlar direk emirler vermez.  İnsanlarına söylemek istediklerini din aracılığı ile sanki doğa üstü yüce bir varlıktan geliyormuşçasına söyler. İnsanlar da korktukları yüce bir varlıktan gelen emirlere ve yaşam tarzına uyarlar ve Tüzel Varlığın uysal insanları olurlar.

Tüzel Varlık yani egemen güç yani devlet insanlarını artık televizyon aracılığı ile de çok kolay yönlendirebiliyor. Devlet insanlarına söylemek istediği şeyleri marka olmuş şöhretli model insanlar aracılığı ile iletiyor. İnsanlar da öykündükleri bu model insanları taklit ederek onlar gibi olmaya çalışıyorlar. Bütün amaç insanları yönlendirerek Tüzel Varlık için çalışan ve vergisini veren evcilleştirilmiş uysal insanlar yapmak mı yani? Öyle gözüküyor. Bunu bilmek neye yarar? Hiç bir işe yaramaz.

***

Doğadan kopmuş ve kendine yabancılaştırılmış insan çaresizce etrafına bakınıp nasıl yaşaması gerektiğini araştırıyor. Karşısına din çıkıyor. Bilim çıkıyor. Devletin kanunları çıkıyor. Doğaya dönmesi imkansız çünkü artık yabancılaşmış…

Notlar:

— Tüzel Varlıklar ile insanların ilişkisi hakkında detaylı bilgi.

— Burada iki Tüzel Varlığın savaşı var. Pazar paylarını arttırmak için birbirleri ile takışıyorlar. Pazar dediğimiz de insanlar. Tüketiciler. Halk. Vatandaş. Kavga neyin kavgası? Bu insanlar kimin kitabına uyacaklar? Kimin kanunlarına göre yaşayacaklar. Din hiyerarşisinin kulu mu olacaklar yoksa devletin kulu mu olacaklar. İslam dininin kendi hiyerarşisi olmadığı için İslam her zaman devlet hiyerarşisini kullanmıştır. Devlet hiyerarşine sızıp parazitlik yapmıştır. Bu sebepten İslam’ı seçen devletler geri kalmaya mahkumdurlar çünkü enerjilerinin yarısını din hiyerarşisinin uydurduğu parazitliklerle uğraşmak durumunda kalacaktır. Devlet bir türlü kendini bu din parazitinden kurtarıp kendini tam olarak devlet işlerine veremez. Bu yüzden Türkiye’de şeriat olmadığı halde şeriat tartışılabilmektedir. Devlet din ile iç içedir ve devlet işleri ile uğraşacağına din işleri boğuşturmaktadır.

— Laiklik nedir? Ayrı bir yazı konusu.

Yalancı olduk şimdi…

İnternetten bir şeyler almışlığınız var mı? Vardır herhalde. Peki hiç MESAFELİ SATIŞ SÖZLEŞMESİNİ okudunuz mu? Ben hiç okumadım. Okusam da anlayamam zaten. Bu tip sözleşmeler avukatlar tarafından anlaşılmaması için yazılmış içinden çıkılmaz hukuki metinlerdir. Ama okumadığım halde “MESAFELİ SATIŞ SÖZLEŞMESİNİ OKUDUM” düğmesini hiç tereddüt etmeden tıklarım. Böylece yalan söylemiş olurum.

Bu benim için bir problem olmaz çünkü yalan söylememeyi yüksek bir otoritenin beni cezalandırmasından korktuğum için değil de ilkesel olarak reddeden biriyimdir. Ama Kuran’a göre yaşamayı şiar edinmiş ve Kuran yasakladığı için hiç yalan söylememeye çalışan mütedeyyin bir şahsın ikilemini bir düşünün. “MESAFELİ SATIŞ SÖZLEŞMESİNİ OKUDUM” diye tıklasa yalan söylemiş olacak ve Kuran ile ters düşecek. Tıklamazsa alışveriş sepetindeki siparişlerini alamayacak. “Okumadan tıklamam” deyip okumaya kalksa belki de saatlerini harcayacak ama yine anlaşmanın hukuki jargonunu çözemeyecek…

Aslında anlayıp anlamaması önemli değil… Anlaşma diyor ki,

Siparişin gerçekleşmesi durumunda SİPARİŞ VEREN/ALICI işbu sözleşmenin tüm koşullarını kabul etmiş sayılır.

Yani biz alıcıların anlaşmayı okuyup beğenmediğimiz koşulları değiştirmek gibi bir lüksümüz yok. Neden okuyalım o zaman? Okusak da bir okumasak da bir.

İnternette alışveriş yaparken karşımıza çıkan sözleşmeleri okumadan onaylamak bir internet geleneğidir. Ama hayatı boyunca yalan söylememiş birisi bu geleneğe uyarak yalan söylemiş oluyor. Peki bunun ahirette cezası olacak mı?

MELEK: (Bir masada oturmuş, önündeki amel defterine bakarak konuşur) HepsiBurada.com’dan bir sipariş vermişsin ve okumadığın halde MESAFELİ SATIŞ SÖZLEŞMESİNİ okudum diye tıklamışsın. Bu bir yalan ve senin amel defterine işlenecek.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: Bir yandan telefonunu başparmakları ile tuşlar) Okusam ne olur okumasam ne olur, anlaşmayı değiştirme hakkım yoktu ki.

MELEK: Yalan söylemek için mazeret bulmak isteyen bulabilir. Yalan söyledin mi söylemedin mi?

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: İstemeyerek yalan söyledim, evet. Ama söylediğim yalan diğer bir insana söylenmiş bir yalan değildi. Ben bir tüzel varlığa yani bir şirkete yani kendisi devamlı reklamlar aracılığı ile bize yalan söyleyen ve bizi aldatan bir kuruluşa yalan söylemiş oldum. Kuran’da yasaklanan yalan Allah’a karşı söylenmiş yalandır. İşte bir örnek, Saf Suresi, 7. Ayet..

MELEK: Kuran’ı bize mi öğretiyorsun??

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: Haşa. Ne haddimize… Sadece kendimi savunuyorum.

MELEK: Burası mahkeme değil.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: Olsun ben yine de söyleyeyim, internetten şimdi buldum… Evet, Saf Suresi, 7. Ayet’te Allah diyor ki

Allah’a karşı yalan uydurandan daha zalim kim olabilir? Allah zalimler topluluğunu doğru yola ulaştırmaz.

Ben Allah’a karşı yalan söylemedim. Benim söylediğim yalan hiç bir insana zarar vermedİ.

MELEK: Bu işi milyonlarca senedir yaparım henüz karşıma yalan söylememiş bir insan gelmedi. Hepiniz yalancısınız.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: Doğrudur. Kuran da bu konuya dikkat çekmek istemiş. Yusuf Suresi, 26. Ayet’te Allah diyor ki, (telefonundan okur)

Yusuf dedi ki; “O gönlünü eğlendirmek için beni kullanmak istedi.” Kadının ailesinden bir tanık da şu şekilde tanıklık etti: “Eğer erkeğin gömleği önden yırtılmışsa kadın doğru söylüyor, bu durumda erkek yalancılardandır. Eğer erkeğin gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylemiştir. Bu durumda erkek, doğru sözlülerdendir.

Bu “gömlek testi” diye bilinir ve Arap ülkelerinde hala bir çeşit yalan dedektörü gibi kullanılıyor.

MELEK: Bu yalanını da amel defterine işliyorum.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: Memure hanım bu yalan olamaz, benim tarikatımın çok muhterem şeyhi Mor Sakallı Düldül Hoca’mın bir fetvasında kendisi bu gerçeği telaffuz etmişlerdir. Allah gani gani rahmet eylesin, çok büyük bir insandı.

MELEK: Öyle mi zannediyorsun? Senin Mor Sakallı’nın Amel defterine yeni sayfalar eklemek durumunda kalmıştık, yalanları o kadar uzayıp gidiyordu. Sonunda tesadüfen doğru olarak ağzından çıkmış olan bir kaç lafı doğru hanesine yazdık ve yalan hanesine de “söylediği her şey yalandır” dedik. Onun yalanlarını teker teker yazmaya kalksak burada kuyruk uzayıp giderdi.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: Nasıl da inanmışız hergeleye! Bu telefonu da o satmıştı bana “ahirette de çeker” demişti. Bir iPhone’un 3 misli para vermiştim. Bak nasıl çekiyor ama…

MELEK: Telefonu burada bırakacaksın.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: (Raflarda dizilmiş telefonları şimdi görür) Neden telefonları öyle dizmişsiniz? Madem alacaksınız, imha edin gitsin.

MELEK: BTK son bir defa inceleyecek. Ondan sonra imha ediyoruz.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: (Telefonundan ayrılacağına üzgün) Şarj aletini de bırakayım mı?

MELEK: Üryan geldik üryan gideriz diye bir laf duydun mu sen? Çıplak gireceksin içeri.

İNTERNET KULLANICISI MÜTEDEYYİN KİŞİ: Herneyse… Konumuza geri dönersek… Kuran’da Allah’a ve diğer insanlara yalan söylemek yasaklanmıştır ama “tüzel varlıklara karşı yalan söylemeyeceksiniz” diye bir hüküm yoktur.

MELEK: Yine de yalan söylemiş oldun. Tüzel varlık müzel varlık biz anlamayız. Yalan söylememek bir ilkedir. Karşında kim olursa olsun. Yalan söylemeyeceksin. Ders olsun.

(Telefonu verir.)

###

Notlar:

— Kuran’dan alıntılar Mustafa Cemil Kılıç’ın hazırladığı Anlamak için Türkçe Kuran (Meal) kitabından alınmıştır. Kuran’da geçen kelimeleri KuranMeali.org sitesinde arayabilirsiniz.

— Tüzel Varlıklar Kuram’ı için bakınız: Filozof Kedi Niçe’nin Tüzel Varlıklar Kuramına Giriş’i.

Dipsiz kuyuya atılan boş laflar

Dipsiz kuyuya attığım boş laflar bunlar… Dipsiz kuyu tabii Google… Bu dünyada her şey boş olduğuna göre yazdıklarım da boş demektir. Dipsiz kuyu Twitter de olabilir. Bu blog da olabilir. Peki yazı yazmak bu kadar boş bir şey mi? Yazının ve sözün insanlar üzerinde hiç bir etkisi olamaz mı? Olmaz olur mu? Bazı yazıların insanlar üzerinde tartışmasız büyük etkisi olmuştur. Dünyayı değiştiren yazılar vardır. Mesela Kuran. Mesela İncil. Mesela Marx’ın yazıları. Mesela Atatürk’ün sözleri… O zaman her yazının boş laf olduğunu söyleyemeyiz. Evet, en son aşamada her şey boş, öyle bakarsak, çünkü hesap günü yazdıklarımıza değil yaptıklarımıza bakılacak. Ama yazmak da bir eylem değil mi? Şu anda yazı yazıyorum, yani bir şey yapıyorum. Fakat,

Bu söz dedikleri harf kelime cümle değil
Söz manaya derler biçim ile lafız değil.

Yani önemli olan anlamdır. Öyleyse, hesap günü ne yaptığımıza değil yaptıklarımızın anlamına bakacaklar. Yaptıklarımızın anlamı da “neden yaptın?” sorusunun cevabı olacaktır. Eğer bir dilencinin önüne cebimdeki bozuklukların ağırlığından kurtulmak için sadaka verirsem bu amel defterime iyilik olarak kaydedilecek mi bakalım? Yoksa görevli melek olayın nedenine bakıp bu eylemi iyilik hanesine yazmayacak mı? Hesap gününde kendimizi savunma ve pazarlık yapma imkanımız olacak mı acaba? Yukardaki bürokrasinin karşısına çıktığımızda bize söz hakkı verecekler mi?

MELEK: Sen cebindeki bozuk paralardan kurtulmak için dilenciye 1 TL vermişsin. Bu iyilik sayılmaz.

BEN: Öyle olsa bile, dilenci 1 TL’yi aldı mı almadı mı? Aldı. O zaman iyilik yapmış oldum.

MELEK: (Önündeki İyilikler Hukuku adlı kalın kitabı açar, biraz karıştırır ve “Sadakalar” ana bölümünde “Dilencilere verilen sadakalar” cüzünü bulur ve kelimeleri eli ile tek tek göstererek okur) “Dilenciye verilen sadakalarda niyet ve anlam çok önemlidir. Burada amaç dilencinin iyiliği değil, sadaka verenin kendinden fedakarlık yapmasıdır. Cebindeki son 1 lirası ile ekmek almaya giden bir insan, o son 1 lirasını dilenciye verip kendi aç kalırsa o amel iyilik hanesine yazılır. Hem de iki iyilik olarak yazılır. Ama eğer cebinde 5 kuruş, 10 kuruş gibi hiç bir işe yaramayan bozukluk olan bir kişi, cebindeki bu ağırlıktan kurtulmak için onları bir dilencinin önüne atarsa bu iyilik sayılmaz. Dilencinin “Allah razı olsun. Allah kazadan beladan saklasın” gibi lafları da geçerlilik kazanmaz.” Görüyorsun kanun çok açık. Sen dilenciye değil kendine iyilik yapmış oldun.

BEN: İyi o zaman, sen de kabul ediyorsun, ben de iyilik yapmışım. Ben de bir insan olduğuma göre ve kendime iyilik yaptığıma göre bunun da iyilik hanesine işlenmesi gerekir. Üstelik kendime iyilik yaparken başka bir garibana da bir ekmek parası vermişim ve kazan kazan bir durum olmuş. Aslında bu durumda bana iki iyilik yazman gerekir.

MELEK: Kanun çok açık, iyilik yazamam.

BEN: Aslında bu iyilik olayına bakış açınız yanlış…

MELEK: Allah’ın kanununa saygılı olalım…

BEN: Saygıda kusur etmeyiz ama bu iyilik olayına evrensel açıdan bakmanız gerekirdi. Yani iyilik yapanın ve iyilik yapılanın dışından tarafsız olarak bakmanız gerekir. Siz iyilik yapanın açısından bakıyorsunuz. Eğer tarafsız bakarsak, son parasını dilenciye verip kendini aç bırakan adamın kendine kötülük yaptığını görürüz. Bu da onun kötülük hanesine yazılmalıdır. Karnını doyurmak için ayırdığı son parasını dilenciye verdi ve kendi aç kaldı. Evrensel ve tarafsız açıdan baktığımızda –ki tanrıların bakış açısı bu olmalıdır– bir kişi aç kaldı, bir kişi karnını doyurdu. Halbuki her insanın ilk görevi kendine iyi bakmaktır. Kendi bedenine iyi bakmaktır. Bu adam, ise sizin yeryüzündeki ajanlarınızın din propagandasına kanmış, ve kendini feda edip, başkasına iyilik yaparak, sizin gözünüze girmek istemiş. Yani onun yaptığı bencillik ve yalakalık. Anlatabiliyor muyum? O aslında zavallı bir dilenciye iyilik yapmayı düşünmüyor, kendi menfaatini yani bu hesap günü için takva puanı toplama hesapları yapıyordu. O son parasını dilenciye verip kendi aç kalarak duble takva puanı alacağını biliyordu. Ondan dilenciye son parasını verdi. O buraya geldiğinde ona ne diyeceksiniz? “Bravo! Son paranı dilenciye vermişsin. Al sana iki takva puanı” mı diyeceksiniz?

MELEK: Evet.

BEN: Bu işlerin böyle olduğunu bilseydim ben de hayatım boyunca kendime işkence ederdim. Kendimi bir mağaraya kapatıp inzivaya çekilirdim; aç dururdum; kimseyle konuşmazdım. Yani hem kendime kötülük yapmış olurdum, hem de kimseye iyilik yapmamış olurdum. Amel defterime yazılacak tek bir iyiliğim olmazdı. Bütün yaptığım kötülükler de kendime yaptığım kötülükler olurdu. İdeal insan olarak tanımladığınız insan tipi bu mu?

MELEK: Kendine yaptığın kötülükleri amel defterine iyilik olarak yazardık.

BEN: Demek çile çeken tasavvuf erbabı bu işi biliyorlarmış. Çile çektikçe iyilik yapmış oluyorsun. Ama ne bu dünyaya ne de başka insanlara bir iyiliğin dokunmamış oluyor.

MELEK: Bir mağarada bir lokma bir hırka hayatı sürsen bile bir insana olmasa bile bir canlıya iyilik yapmış olurdun. Mesela aç bir kediyi beslemişsindir.

BEN: Besledim belki ama yemek artıkları ile besledim. Yani niyete bakarsanız siz bunu da iyilik olarak saymazsınız.

MELEK: Saymayız.

BEN:Kendim açken lokmamın yarısını kediye vermişsem… o zaman sayarsınız.

MELEK: O zaman sayarız.

BEN: Öyleyse, anlama değil amele baksaymışsınız daha iyi olurmuş. Hem bunun adı amel defteri değil mi? Bir de ayrıca anlam defteri mi var?

MELEK: Yok.

BEN: O zaman siz tam dünyadaki kaypak hukukçular gibi davranıyorsunuz! İşinize geldiğinde anlama bakıyorsunuz işinize geldiğinde eyleme bakıyorsunuz.

MELEK: Defterde ne yazıyorsa o.

BEN: Siz hala bu kayıt işlemlerini defterlerde mi tutuyorsunuz? Aşağıda artık bu işler bilgisayarlarda yapılıyor. Teknoloji iyice ilerledi. Böyle büyük defterler kalmadı.

MELEK: Bu deftere büyük defter değil, Defter-i Kebir deriz.

BEN: Sizin bürokrasinin resmi dili Arapça mı yani?

MELEK: Evet.

BEN: Bak buna çok şaşırdım. Aşağıda biz Türkler kendi aramızda ikiye ayrılmış durumdaydık. Bir yanda Arapça’nın kutsal olduğuna inananlar vardı. Bunlar ibadetlerini Arapça yapmazlarsa dualarının kabul olunmayacağına inanırlardı;  Türkçe’yi bile Arap aksanı ile konuşurlar ve kullandıkları kelimelerin yarısından fazlası Arapçadır. Osmanlı döneminde Fransız hayranı bir Monşer tiplemesi vardı, Fransız gibi giyinip Fransız gibi konuşurlardı, bunlara da Arap özentisi El-Monşer diyebiliriz. Diğer tarafta da benim gibi “dinin dili yoktur; Arapça kutsal değildir; istediğiniz dilde ibadet edebilirsiniz,” diyenler vardı. Şimdi Arapça’nın kutsal olmadığına inanmam benim aleyhime mi yazılacak?

MELEK: Hayır. Böyle önemsiz ıvır zıvır konuları biz ciddiye alıp değerlendirmiyoruz. Boşuna kendinizi kasmışsınız.

BEN: Şu işe bak sen yaa! Amma büyütmüşüz olayı. Arapça ezan, Türkçe ezan diye birbirimize girmişiz. Peki madem öyle, böyle yanlış anlamaları önlemek için neden biz insanlara daha net ve açık talimatlar yollamadınız?

MELEK: Kafanızı kullansaydınız. Akıl verdik ya.


Notlar:

— Kuran’da yazılanlar hem insanları etkilemiş hem de yeryüzünün şeklini etkilemiştir. Uzaydan gelip dünyaya bakan dikkatli bir uzaylı, milyonlarca binanın neden hep bir noktaya bakacak şekilde yapıldığını farkederdi. Bu noktanın da Kabe olduğunu bulurdu. Bu binaları lep aynı döndürenin de Kuran’ın gücü olduğunu bulması zor olmazdı. Bu tabii tanrının varlığının da bir ispatı olurdu.

— Arapça ezan/Türkçe ezan konusu hakkında bakınız.

İnsanın anlayış kapasitesi ve zina

Nûr sûresi, 1. ayeti okuyalım:

Bu, bizim indirdiğimiz ve (hükümlereni) farz kıldığımız bir sûredir. Düşünüp öğüt almanız için onda apaçık ayetler indirdik.

Galiba Allah yarattığı bu insanın anlama kapasitesinin ne kadar düşük olduğunu tam hesaplayamamış. İnsanın dünyanın hareket ettiğini anlaması bile 50 bin yıl falan gibi bir süre almıştır. Veya Allah her şeyi bildiğine göre ve yanlış hesap yapamayacağına göre, insanın anlama kapasitesi Kuran’ın indiği zamandan beri çok gerilemiş olmalı.

Veya anlama kapasitesi zamana ve mekana göre değişen görece bir şeydir.

Tabii Allah için apaçık olan bir ayet, mesela bu sûrenin 31. ayeti, son 1400 yıldır insanların –en usta Kuran alimleri dahil olmak üzere– çözemediği ve belki de hiç çözemeyeceği bir ayettir. Eğer “apaçık” buysa, Kuran’daki ayetler açık olmasaymış nasıl olurmuş diye insan merak ediyor.

Eğer Allah insanların anlamasını isteseydi ayetleri çok daha basit bir dille yazardı ve bütün dünya dillerinde tedavüle sokardı. Belki de Allah Kuran’ın anlaşılmasını istemiyor. İnsanın anladığı bir şeyi küçümseyeceğini ve umursamayacağını mutlaka Allah biliyor çünkü Allah her şeyi bilendir.

Şimdi de 2. ayete bakalım. Burada da zina denen olaydan bahsediliyor:

Zina eden kadın ve zina eden erkekten her birine yüzer değnek vurun. Allah’a ve ahiret gününe inanıyorsanız, Allah’ın din(inine koymuş olduğu hükmü uygulama) konusunda onlara acıyacağınız tutmasın. Müminlerden bir topluluk da onların cezalandırılmasına şahit olsun.

Bu ayet de, Kuran’ın muhatap aldığı Kureyş kabilesinin fertleri için, kişilere ve zaman ve mekana özel indirilmiş bir ayet özelliğini taşıyor. Bu ayeti bizim anlamamız mümkün değil.

Yüz değnek vurun denmiş. Muhakkak ki bunu okuyan bir Kureyşli, 100 değnek vurun’dan ne anlaması gerektiğini biliyordu. Kureyş kabilesinde bu işi yapan değnek vurma ustaları vardı; bu iş için özel değnekler ve herkesin bildiği değnekle dövme gelenekleri vardı.

Ama “100 değnek vurun” cümlesinin bizim için anlamı yok. Ne tür bir değnekle vuracaz? Kalınlığı ne olmalı? Hangi güçle vuracağız? Hangi aralıklarla vuracağız? Vücudun hangi bölgesine vuracağız? Çıplak tene mi vuracağız, yoksa kişi giyinik mi olacak? Kuran’ın bu hükmü halka açık mı uygulanacak yoksa, gizli olarak mı? Dövdükten sonra ne yapılacak? Cezalının iyileşmesi için çaba gösterilecek mi yoksa kaderine terk mi edilecek? Bunların hiç birini bilmiyoruz, bilemeyiz.

Bir laf vardır, onu bu bağlama uygularsak, “100 değnek vurun diyen ya saymayı bilmiyor veya hiç değnek yememiş”. Yüz tane okkalı değnek yiyip de yaşamaya devam edecek bir insan zor bulunur. Tabii değneğine göre değişir. Vurana göre de değişir.

1. ayette ne diyordu Allah, “apaçık ayetler” indirdik diyordu. Biz bu ayeti anlayamadığımıza göre, bu ayet bizim için indirilmemiştir çünkü bizim için apaçık değil. Ama Kureyşliler için apaçıkmış, çünkü onlar için indirilmiştir.

Hatta bu ayetteki değnek miktarı temsili de olabilir. Yani zina suçunun ne kadar ağır bir suç olduğunu anlatmak ve insanları zinadan vazgeçirmek için konulmuş bir kural olabilir. Öte yandan zina yapmak için gözünü karartmış iki aşığın 100 değnek umurunda olmaz, o da ayrı bir konu.

Peki zina neden bu kadar ağır bir suç olarak tanımlanmış? Hatta neden bir suç olarak tanımlanmış?

Zinanın nasıl tanımlandığını, tam bilmiyorum. Ama detayları önemli değil. Önemli olan, Allah’ın doğal bir olayı cezalandırmaya karar vermiş olması.

Evli bir kadının evli bir erkekle cinsel ilişkiye girmesi mi zina oluyor? Zinacılardan sadece birinin evli olması cinsel ilişkinin zina statüsü alması için yeterli mi?

Cinsel ilişki nasıl tanımlanıyor? Bakışmak, öpüşmek, koklaşmak, okşaşmak gibi sevgi gösterileri de zinaya giriyor mu? Yoksa cinsel organların amaçlarına uygun olarak kullanılmaları mı gerekiyor? Bilmiyorum. Önemli de değil. Benim için önemli olan başka bir şey: Bir erkek ve bir kadın, birbirlerini beğenmişler ve bu fani dünyada birbirleri ile yakınlaşmak istemişler… bunda ne suç olabilir ki?

Kullarını bu kadar sevdiği söylenen bir Allah’tan tam aksi bir ayet beklerdim ben:

Erkek ve kadın kullarım! Size verdiğim organları amaçlarına ve doğanıza uygun olarak rahatça, keyfinize göre kullanın, birbirinizi sevin, birbirinizi mutlu edin, bol bol çoğalın!

gibi bir ayet yollaması gerekmiyor muydu?

Bu zina denen olay zaten çok karanlık bir olay. İşin aslı başka. Zina, yani evli kadının kocasından başka birisi ile cinsel ilişkiye girmesi, kadını erkeklerin egemenliği altına almak için erkekler tarafından uydurulmuş bir töredir. Zina; kadınların doğal içgüdülerini ve istediğini özgürce yapabilme ve özgürce eşini seçebilme haklarını elinden almak için erkekler tarafından töreselleştirilmiş bir kuraldır. Amacı kadınları köleleştirmektir. Kuran zaten varolan bu töreyi resmileştirmiştir.

Allah’tan tam tersi, yani insan haklarını koruyan, bir ayet beklerdim. Töreye uyup kadına 100 değnek atmaya kalkanlara 200 değnek vurmayı emretseymiş daha rahman ve rahim olurmuş.

Notlar:

— İslamda, evlilik dışı her ilişkiye zina deniyormuş. Her mezhebin zina konusunu kendine göre ve derinlemesine incelediği bütün kitapları okumaya kalksak ömrümüz yetmezdi. Bu cinsel ilişkilerin düzenlenmesi konusu ulemanın en sevdiği konulardan birisi olagelmiştir. Zaten ülkemizde şeriat değil de medeni kanun uygulandığı için, insanlar artık değnekle dövülmemektedir. Yani, bu konularda Kuran’ın hükmü yoktur. İslam ülkemizde, seçmeli ders gibi, içinden istenilen hükümler alınarak, gerisi, şeriat uygulayan Arap ülkelerine bırakılarak uygulanmaktadır. Bu da yeni bir –gizli– mezhep olmalı.

— Kuran’ın anlaşılmazlığı en temel sebeplerinden biri Arapça kelimelerin çok anlamlı olmasından kaynaklanıyor. Mesela, Cengiz Özakıncı bu yazısında konuyu D-R-B kelimesi açısından incelemiş. D-R-B kökünden türetilmiş kelimelerin o kadar çok anlamı var ki artık bu kelimeler anlamsızlaşmış.

— Bu dünyada bir imtihandan geçtiğimizi unutmayalım. Onun için Kuran’da Nisa 34’ü okuyup onu “Kuran size itaatsizlik eden karılarınızı dövebilirsiniz” diyor diye yorumlayıp karısın döven birisi yargı günü bir sürprizle karşılaşabilir.

Cehennem odunu

Nisa Suresi’nin 34. ayeti asırlardır tartışma konusudur. Bu ayette karılarınızı dövün diyor mu demiyor mu? Ben Sayın araştırmacı yazar Cengiz Özakıncı’nın incelemesine katılıyorum. Fakat Nisa 34’ün bir yorumu daha olabileceğini düşünüyorum.

Unutmayalım ki, bu dünyada bir imtihandan geçiyoruz. Bu sebepten, Kuran’da Nisa 34’ü okuyup, onu karısını dövmek için bir mazaret olarak kullanan bir adam yargı günü bir sürprizle karşılaşabilir. Şöyle bir konuşma geçebilir, karısını döven erkekle soruları soran melek arasında:

MELEK: (Amel defterine bakarak) Karını dövmüşsün. Geç şu kuyruğa.

ADAM: (Korku içinde) Ama orası Cehennem kuyruğu.

MELEK: Doğrudur. Senden zayıf ve suçsuz birisine ego tribi yapıp vurmuşsun. Cezanı çekeceksin.

ADAM: Ama Kuran’da karılarınızı dövebilirsiniz diyor. Bana itaatsizlik yaptı. Ben de önce yatakları ayırdım. Sonra sözle uyardım. Yine aynı şekilde devam ettiği için de vurdum. Suçsuzum. Kuran’ın dediğini aynen uyguladım.

MELEK: Ey gafil! Biz seni dünyaya imtihan etmek için yolladık. Nisa suresini de senin gibi içi bozuk insanları denemek için yolladık. Sen sınavdan geçemedin.

ADAM: Ne yapmalıydım?

MELEK: Önce insan olmalıydın. Sen yobaz olmuşsun ama insan olamamışsın. Önce insan olacaktın. Kuran’ın en temel mesajı budur. Eğer insan olabilseydin senden zayıf ve müdafaasız bir insana zarar vermezdin. Yallah cehenneme!

ADAM: (Zebaniler tarafından cehennem kuyruğuna sürüklenir) Tövbe! Tövbe! Vallahi billahi çok pişmanım… Acıyın bana… Karım bir şeytanmış kendisini dövdürerek beni cehennemlik yapmış…

MELEK: Hala adam olamamış bu odun… Atın cehennemin dibine…

Notlar:

— Cengiz Özakıncı, “Kuran’da ‘Kadını dövün’ buyruğu yok

— Kuran’da “Cehennem odunu”: 

Enbiya 98. Hiç şüphesiz siz ve Allah’tan başka kulluk ettikleriniz cehennem odunusunuz. Siz oraya varacaksınız.

Cin 15. “Hak yoldan sapanlara gelince, onlar cehenneme odun olmuşlardır.”

Tebbet 5. Boynunda bükülmüş hurma liflerinden bir ip olduğu halde sırtında odun taşıyarak karısı da (o ateşe girecektir).